Μοιραστείτε αυτό το άρθρο: 

Αρθρα - Σχόλια

Διαβάστε το άρθρο και γράψτε το δικό σας σχόλιο

Η αγορά χρόνου και η ερεβώδης ηδονή του "τέλους"

27/06/2011 -11 Σχόλια

Του Μίμη Ανδρουλάκη, βουλευτή του ΠΑΣΟΚ

Η φράση της ημέρας στην Ευρωζώνη είναι "αγοράζουμε χρόνο". Το είπε προχτές και η Μέρκελ. Χρόνο για ποιον και γιατί; Ο χρόνος της ευρωκρατίας και ο χρόνος των αγορών είναι διαφορετικός. Ο χρόνος των αγορών και ο χρόνος των κοινωνιών είναι πολύ διαφορετικός. Ο χρόνος των κοινωνιών σε Βορρά και Νότο της Ευρωζώνης είναι ακόμα πιο διαφορετικός καθώς δε συγκλίνουν οικονομικά και δεν υφίσταται μια φαντασιακή, βιωματική, μυθική κοινότητα ανάμεσά τους. Ο πολιτικός χρόνος στις διαφορετικές πρωτεύουσες της Ευρώπης αποκλίνει επικίνδυνα σε σημείο να σπάσει. Ο χρόνος προσφέρει ευκαιρίες, όταν δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά, αλλά πάντα εμπεριέχει τη φθορά, την εξάντληση, την απώλεια ενέργειας (νόμος εντροπίας στη φυσική). Η Ευρωζώνη έπαιξε λάθος στο παιχνίδι με το χρόνο. Μάλλιασε η γλώσσα μας, κουράστηκε το χέρι μας να γράφουμε πολύ πριν τις εκλογές του 2009 για το "Λάθος Χάρτη", λάθος διάγνωση, λάθος χρόνο, λάθος αναβολή και αναμονή στην οριστική επίλυση της κρίσης χρέους Οι αγορές απεχθάνονται την ασάφεια και τη μακρόχρονη αναμονή και τείνουν τότε να προεξοφλούν τις εξελίξεις με βάση το χειρότερο σενάριο. Οι κοινωνίες δεν την αντέχουν, ιδιαίτερα η ανυπόμονη ελληνική, για την οποία μεταφορικά λέγαμε στο Ε, Πρόεδρε! ότι είναι πρώτη παγκοσμίως στην κατανάλωση αντιβιοτικών, δηλαδή στην επιθυμία για βιαστική "θεραπεία".
Τώρα ζούμε ένα παράδοξο, τραγικό συγχρονισμό: οι αγορές στις προβλέψεις τους για την Ελλάδα, οι κοινωνίες του Βορρά στην κορύφωση του ευρωσκεπτικισμού τους εναντίον της ελληνικής διάσωσης, οι ελίτ της Ελλάδας σε σημαντικό βαθμό αλλά και οι "Πλατείες" της, συγχρονίζονται και καταλαμβάνονται από μια ανυπόμονη, απελπισμένη, ερεβώδη "ηδονή" να επισπεύσουν και να "ζήσουν" την τελική πράξη του δράματος. Η αυτοκτονία μας με την οποία απειλούσαμε διαπραγματευτικά τους εταίρους μας αρχίζει να ενδοστρέφεται εναντίον του εαυτού μας.
Κι όμως τώρα ξανατίθεται με άλλους όρους το ίδιο αρχικό ερώτημα: Μπορούμε να σωθούμε ακόμα και με "Λάθος Χάρτη"; Μπορούμε να επαναλάβουμε πειστικά τον υπαινιγμό που ψιθύρισα στον Στρος Καν στη Βουλή πριν επτά μήνες "Χρέος μας, Πρόβλημα σας"; Μπορούμε να αγοράσουμε χρόνο, έστω πιο ακριβά, και αυτή τη φορά να τον εκμεταλλευτούμε αποδοτικά; Μπορεί το ολέθριο μειονέκτημα της χρονικής καθυστέρησης και της γιγάντωσης του χρέους να μετατραπεί σε πλεονέκτημα; Πότε; Πώς;

Ο άγνωστος Χ στην άλυτη εξίσωση της ελληνικής κρίσης χρέους

"Αγοράζουμε χρόνο" αποδοτικά αν φτάσουμε στη στιγμή Χ, στο timing, στο "γνωστό - άγνωστο" Χ που θα κάνει εφικτό τον οριστικό πολιτικό διακανονισμό του Ελληνικού χρέους. Το χρέος μας είχε μια δυναμική και ένα μέγεθος που δεν ήταν βιώσιμη η αναχρηματοδότησή του με τους υπάρχοντες όρους αποπληρωμής και το δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης της Ελλάδας τα επόμενα χρόνια. Αυτό φωνάζαμε από την αρχή απέναντι στις "επίσημες" απόψεις για προσωρινή κρίση ρευστότητας και απλή κερδοσκοπική επίθεση. Ο χρόνος που περνά μεταβάλλει τη σύνθεση του χρέους από τους ιδιώτες προς τους επίσημους θεσμούς της Ευρωζώνης (ΕΚΤ - κράτη) και συνεπώς η λύση θα είναι περισσότερο πολιτική και λιγότερο αγοραία. Ο "γνωστός - άγνωστος Χ" είναι ο άριστος χρόνος για την τριπλή λύση που μετατρέπει την πολιτική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους σε πολιτική αναδιάρθρωση της ζώνης του ευρώ: Πρώτο, το Ταμείο Διάσωσης ΙΙ προχωρεί σε μερική διαγραφή του "επίσημου" χρέους πάνω από το μέγεθος που αντιστοιχεί στο επιτόκιο δανεισμού του πυρήνα της Ευρωζώνης. Συγκεντρώνει και αναπρογραμματίζει με μακρόχρονο ορίζοντα το συνολικό χρέος με επιλογές στους κατόχους ομολόγων. Εξασφαλίζει πενταετή περίοδο χάριτος για την έναρξη της αποπληρωμής του ώστε να ξεκινήσει η επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας δίχως τα βάρη των τόκων. Δεύτερο, εκδίδει ευρωομόλογο σε μια από τις πρόσφορες μορφές του. Τρίτο, ιδρύεται ενιαίο "Υπουργείο" Οικονομικών της Ευρωζώνης για μια ελάχιστη κοινή δημοσιονομική και φορολογική πολιτική. Το άριστο θα ήταν η τριπλή λύση να συμπέσει με το μηδενισμό του πρωτογενούς ελλείμματος ώστε να ζούμε δίχως εξωτερικό δανεισμό στην περίοδο χάριτος, πλην των δημόσιων επενδύσεων με υψηλό πολλαπλασιαστή.
Μπορούμε αυτή τη στιγμή να επιλύσουμε την ελληνική εξίσωση και να προσδιορίσουμε τον άγνωστο Χ, το timing, για να "βιάσουμε" τα πράγματα προς ένα οριστικό πολιτικό διακανονισμό; Όχι ακόμα! Αυτή τη στιγμή δεν είναι επιλύσιμη αυτή η εξίσωση, υπάρχουν πολλοί "άγνωστοι - άγνωστοι" συντελεστές, και συνεπώς κινδυνεύουμε να ρισκάρουμε βουτιά σε άδεια πισίνα και να αυτοκτονήσουμε. Σύντομα, αν αντέξουμε, αν δεν αποδειχθούμε ιδανικοί αυτόχειρες θα γνωρίζουμε το πότε και το πώς. Σίγουρα, αναπόφευκτα θα συμβεί, έτσι κι αλλιώς, μετά το καλοκαίρι του 2013. Ενεργητική επαγρύπνηση λοιπόν! Μέχρι την οριστική λύση πρέπει να πετύχουμε μια ορισμένη σταθεροποίηση, να εξασφαλίσουμε τον ασφαλή δανεισμό μας, να αλλάξουμε ντε φάκτο τη σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής, να ευνοήσουμε εν μέσω ύφεσης τα νέα υβρίδια μιας νέας ανάπτυξης, να ενεργοποιήσουμε άμεσα ένα νέο αναπτυξιακό πακέτο της Ευρωζώνης και κυρίως να πετύχουμε μια ομαλοποίηση που θα δόσει "σάρκα και οστά" στην πανεθνική εκστρατεία, στον νέο οικονομικό πατριωτισμό του επαναπατρισμού των καταθέσεων. Κι όμως το αυτονόητο και ρεαλιστικό έφθασε να μας φαίνεται ακατόρθωτο και ουτοπικό.

Είναι μυθιστορηματικό το "Μεσοπρόθεσμο";

Έχουμε εμπλακεί σ' ένα σενάριο που μας ξεπερνά και δεν είναι εύκολο αυτή τη στιγμή να "δραπετεύσουμε" δίχως στο κακό που μας "βρήκε" να προκαλέσουμε ένα χειρότερο κακό ή ακόμα και αιφνίδιο θάνατο. Ναι, το "Μεσοπρόθεσμο", παρότι συμπυκνώνει την επιτακτική ανάγκη να γίνουμε ένα κανονικό ευρωπαϊκό κράτος που ισορροπεί δυναμικά τα έξοδά του με τα έσοδά του, έχει μια ισχυρή δόση μυθιστορηματικού σεναρίου στις προβλέψεις και το χρονοδιάγραμμά του. Και αυτοί που μας το επιβάλουν σαν όρο για τη συνέχιση του δανεισμού μας και βέβαια εμείς γνωρίζουμε ότι δεν είναι εφικτό μαθηματικά, οικονομικά και πολιτικά να κάνεις μέσα σ' αυτή την αβεβαιότητα ασφαλείς προβλέψεις έστω και για μια τριετία. Είναι σαν να επιχειρείς να προβλέψεις που θα κάτσει η μπάλα όταν παίζεις μπιλιάρδο όχι σε επίπεδο τραπέζι αλλά σ' ένα "αρνητικής καμπυλότητας" (βλέπε Θηλυκό Πόκερ σ. 130 - 160). Μπορεί κανείς να πει ότι το μόνο πραγματικό είναι οι δυσβάστακτοι φόροι. Ναι αλλά ούτε κι αυτό θα πραγματωθεί κατά τις προβλέψεις. Άσε που μπορεί η χώρα μας σύντομα να τους ανατρέψει αν μειώσει δραματικά τις δαπάνες σε αντιπαραγωγικές υπηρεσίες, που δεν προσφέρουν υπηρεσίες πρώτης γραμμής στους πολίτες, και αν αυξήσει τα φορολογικά έσοδα κυρίως από τη "σκιώδη οικονομία".
Το "Μεσοπρόθεσμο" έχει τελικά τρία μυθιστορηματικά στοιχεία: Πρώτο, η σύνθεση της δημοσιονομικής προσαρμογής σε συνδυασμό με την απουσία επενδυτικών διεγερτικών οδηγεί σε μια κατάσταση που ότι εξοικονομείς από τη σκληρή λιτότητα υπερκαλύπτεται σε σημαντικό βαθμό από την απώλεια εσόδων λόγω ύφεσης. Δεύτερο, τα "50 δις" από τις ιδιωτικοποιήσεις σε συνθήκες κατάρρευσης και έλλειψης εμπιστοσύνης στην ελληνική οικονομία. Είναι λάθος να τα υπολογίζεις ως υποκατάστατο του δανεισμού ή υποκατάστατο της αναδιάρθρωσης του χρέους. Οι ιδιωτικοποιήσεις συντελούνται υπό εθνική κυριαρχία και είναι αδιανόητο ότι θα πουλάμε φθηνά, δίχως αναπτυξιακό σχέδιο, δίχως κέρδη αποτελεσματικότητας, τεχνογνωσίας και εισαγωγής ξένου κεφαλαίου για να χρηματοδοτούμε καταναλωτικές δαπάνες του δημοσίου ή για να αγοράζουμε στα τυφλά και ακριβά χρέος πριν την οριστική του ρύθμιση. Τρίτο, η σχεδιαζόμενη "εθελοντική" διακράτηση ομολόγων από τις τράπεζες τύπου Βιέννης είναι πολύ αμφίβολο αν θα έχει τα αποτελέσματα που προσδοκά ο Σόιμπλε για να καθησυχάσει την εσωτερική του αντιπολίτευση.
Συνεπώς το "Μεσοπρόθεσμο" συνεχίζει το σύστημα αμοιβαίων προσποιήσεων του "Μνημονίου" για να δοθεί το χρήμα, με αυστηρές προϋποθέσεις, και να "αγοράσουν χρόνο" μέχρι να καταλήξουν τι θα κάνουν οριστικά με το ελληνικό ζήτημα, κάτι που ξεπερνά κατά πολύ πια την αγωνία τους για την έγκαιρη προετοιμασία των τραπεζών τους από ένα κούρεμα των ελληνικών ομολόγων ή από ένα default της Ελλάδας..
"Τι να κάνουμε;", αυτό είναι το θεμελιώδες ζήτημα στην πολιτική. Θα το εγκρίνουμε το "Μεσοπρόθεσμο" μόνο και μόνο για να "πάρουμε το χρήμα και βλέπουμε"; Θα "αγοράσουμε" κι εμείς χρόνο;

Ρήξη τώρα ή επώδυνος προσωρινός προωθητικός συμβιβασμός;

Μπορεί η Ελλάδα την τελευταία στιγμή, λίγες μέρες πριν τη Σύνοδο Κορυφής της Ευρωζώνης, να αγνοήσει το τελεσίγραφο και να ριψοκινδυνέψει να μη ψηφίσει το "Μεσοπρόθεσμο" με τον υπολογισμό ότι δε θα την αφήσουν να κηρύξει πτώχευση αρχές Ιουλίου γιατί αυτή θα συμπαρασύρει την ίδια την Ευρωζώνη; Ο δεσμός αμοιβαίας "πυρηνικής" καταστροφής με την Ευρωζώνη μέσα σε ορισμένα όρια μας προσφέρει ένα "δίκτυ ασφαλείας" και μια περιορισμένη ελευθερία κινήσεων στις διαπραγματεύσεις αλλά όχι πάντα, όχι αυτόματα. Μπορεί ανά πάσα στιγμή από ορθολογικούς και μη υπολογισμούς ή από σπασμωδικές αντιδράσεις να ανατραπεί η εκτίμηση ότι πρέπει πάση θυσία να διασωθεί η Ελλάδα και να κυριαρχήσει η άποψη ότι η χώρα μας μπαίνει σε καραντίνα στο δρόμο προς χρεοκοπία και έξοδο από το Ευρώ. Ένα χαρακτηριστικό στοιχείο που με ανησυχεί έντονα είναι ότι το Ευρώ την προηγούμενη εβδομάδα, τη χειρότερη της ελληνικής κρίσης μετά το Μάη του 2010, παρέμεινε στην υψηλή ισοτιμία ένα προς 1,44 δολάρια, στο μέσο όρο του Ιουνίου, 8% πάνω από τον Ιανουάριο, πράγμα που δείχνει ότι οι αγορές προεξοφλούν ότι μια ελληνική πτώχευση και έξοδος από το κοινό νόμισμα θα ενισχύσει το Ευρώ, έστω με μια σύντομη διαταραχή του. Οι αγορές πιέζουν με όλα τα μέσα να κηρυχθεί η Ελλάδα σε κατάσταση default και να πληρωθούν τα δις των ασφαλίστρων κινδύνου διαφορετικά θα καταρρεύσει η αγορά των CDS στη σημερινή της μορφή αφού δε θα προσφέρει υποτίθεται "προστασία" και αντιστάθμιση κινδύνου στους αγοραστές ομολόγων. Η πολιτική συγκυρία επίσης είναι στο χειρότερο της σημείο αφού μπορεί να μπει σε κρίση και να καταρρεύσει ο συνασπισμός της Μέρκελ από το ελληνικό ζήτημα και να οδηγηθεί σε πρόωρες εκλογές η Γερμανία. Το αποδεικνύουν εκτός των άλλων οι εφιαλτικές στιγμές που πέρασε ο Βαγγέλης Βενιζέλος στο Ecofin όταν επιχείρησε να ξαναβάλει στο τραπέζι το ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων και της φορολογίας. Σε προηγούμενο χρόνο, όπως είχαμε προτείνει αναλυτικά, η Ελλάδα μπορούσε να προκαλέσει με σχετική ασφάλεια μια δημιουργική κρίση και να καταφέρει να επανατοποθετήσει συνολικά το ελληνικό ζήτημα στην Ευρωζώνη. Δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε από Κυβέρνηση και αντιπολίτευση Ενδεχόμενα μετά την εξασφάλιση της 5ης δόσης και του νέου δανειακού προγράμματος δημιουργείται ξανά μια χρονική ζώνη ευκαιριών για σοβαρή διόρθωση και επαναδιαπραγμάτευση. Ένα καταλυτικό πολιτικό συμβάν στην Αθήνα όπως ο σχηματισμός ισχυρής κυβέρνησης ευρείας εμπιστοσύνης ή μια πολιτική συμφωνία με ελάχιστο πρόγραμμα μπορούσε να είχε βελτιώσει τη διαπραγματευτική δύναμη της Ελλάδας και να προσφέρει τη δυνατότητα μιας νέας αρχής. Η επόμενη βδομάδα πάντως, με τα σημερινά δεδομένα, δεν είναι ο κατάλληλος χρόνος για ρήξη με την Ευρωζώνη αλλά για ένα προσωρινό, επώδυνο, προωθητικό συμβιβασμό που πρέπει να αφήνει ανοιχτό το δρόμο για ασφαλή επανατοποθέτηση του "ελληνικού ζητήματος", υπό την προϋπόθεση ότι θα κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, πράγμα που μέχρι σήμερα δεν επιβεβαιώνεται.
Ίσως και τώρα, την ύστατη στιγμή, στην πιο επικίνδυνη ασταθή ισορροπία, στη χειρότερη κρίση της Ευρώπης μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αν υπήρχε ένας νέος Ελευθέριος Βενιζέλος που θα αφύπνιζε την εμπιστοσύνη και τον ενθουσιασμό των Ελλήνων, ένας μαέστρος των λεπτών ισορροπιών, των κατάλληλων ρήξεων και συμβιβασμών, ίσως να περνούσε με ασφάλεια ανάμεσα στη Σκύλλα και τη Χάρυβδη. Ίσως, γιατί κι αυτός ο μέγας χαρισματικός ηγέτης, στη δεύτερη φορά του, το 1932, δεν απέφυγε τη στάση πληρωμών και τη χρεοκοπία.

"Θυμήσου Γερμανέ..."

Τι θα πούμε λοιπόν στο Γερμανό φορολογούμενο και αποταμιευτή; "Θυμήσου Γερμανέ τη Συνθήκη των Βερσαλλιών: ΟΙ ΗΠΑ σε δάνειζαν μόνο για να πληρώνεις τα δάνειά σου και τις πολεμικές επανορθώσεις στους αγγλο-γάλλους. Σε δάνειζαν αλλά κρατούσαν υποτιμημένο το δολάριο, δε σου έδωσαν τη δυνατότητα να εξάγεις, να πετύχεις μια νέα ισορροπία εξαγωγών - εισαγωγών κι έτσι αδυνατούσες να αποπληρώσεις τα δάνειά σου, χρεοκόπησες και τα ομόλογά σου άξιζαν λιγότερο από το χαρτί που τα τύπωναν. Έτσι κατέρρευσε η Δημοκρατία της Βαϊμάρης και άνοιξε ο δρόμος στους Ναζί. Είναι αδιανόητο να επαναληφθεί εντός Ευρωζώνης μια νέα Συνθήκη Βερσαλλιών. Κοίτα το εμπορικό μας ισοζύγιο. Μη βλέπεις μόνο το δημοσιονομικό. Η Ευρώπη σε βοήθησε στη "γερμανική ενοποίηση" ώστε να γίνεις η πρώτη εξαγωγική δύναμη στον κόσμο. Αντί να δημιουργείς με τα χρήματά σου μια μη βιώσιμη "πυραμίδα" με δανεικά επένδυσε στην ανάπτυξη του Νότου. Άσε με να πάρω μια αναπτυξιακή ανάσα από το τοκογλυφικό βάρος. Όταν εγώ σφίγγω το ζωνάρι εσύ χαλάρωσέ το, αγόρασε ελληνικά προϊόντα, αύξησε τον ελληνικό τουρισμό. Είναι απαράδεκτο στη δεκαετία του εξαγωγικού boom της Γερμανίας να έχεις αυξήσει μόνο κατά 6% τους μισθούς σου. Μη ξεχνάς ότι στο Νότο "γύριζες" με υψηλές αποδόσεις τις αποταμιεύσεις σου. Εδώ τα πάντα, από τις τηλεπικοινωνίες, τα τρένα, τα υποβρύχια μέχρι τα ιατρικά μηχανήματα και τα αυτοκίνητα είναι γερμανικά. Αν θες απλώς μια "γερμανική Ευρώπη" πιο σύντομα απ' ότι φαντάζεσαι θα ξαναδείς την αντιστροφή της γερμανικής μοίρας...".

Επιστροφή στην λίστα με τα Άρθρα - Σχόλια

 

Σχόλια

Σχόλιο από ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΛΛΙΑΣ, 28/06/2011

ΠΕΣ ΤΑ ΜΙΜΗ!

Σχόλιο από Κώστα Διαμαντή, 29/06/2011

Από τις ελάχιστες φωνές που λένε πράγματα με ουσία και που δε σε κάνουν να τραβάς τα μαλλιά σου. Πράγματι η πολιτική λύση φαίνεται να είναι η μόνη λύση, αρκεί να μην αυτοκτονήσουμε πριν αυτή μπορέσει (αν μπορέσει) να επιτευχθεί, σε μια ευρώπη που δε φαίνεται σήμερα ικανή για κάτι τέτοιο.

Σχόλιο από Γρηγόρης, 29/06/2011

Μίμη μας μπερδεύεις... Πρίν από όλα, δεν πρέπει εμείς πρώτοι να μην τρώμε περισσότερα από όσα παράγουμε; Είναι ή δεν είναι αυτό ΠΡΩΤΗ προτεραιότητα;

Σχόλιο από βουτσινας Γεράσιμος, 05/07/2011

καλά υπαρχουν άνθρωποι πού κατσαν και διαβασαν ως το τελος αρθρο του ανδρουλακη.....ε ρε μαζοχισμος.....

Σχόλιο από mixalhs, 06/07/2011

Μιμι δεν γραφεις κανενα βιβλιο για θρησκοληπτες μπας και αποκτησεις αξια; Μπαγασακο ψηφισαμε το μεσοπροθεσμο.Μην ανυσηχεις η δικη σου συνταξη δεν κυνδινευει.Τ α αριστερα γιουσουφακια του Παπανδρεου παντα επιπλεουν

Σχόλιο από Κώστας Τσίλιας, 14/07/2011

θα ήθελα να επισημάνω ότι στη συνολική πολιτική της Ε.Ε. πρέπει να υπάρχει ένα θεμελιώδες λάθος που εγγενώς αναπαράγει περιορισμένες επιλογές και σε μοτίβα κρίσεων που μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά από το δικό μας.Θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον η οπτική στην κρίση του πυρήνα του καπιταλιστικού συστήματος, των Η.Π.Α. Η νεοφιλελεύθερη οικονομική πολιτική που ακολουθείται εσφαλμένα κατά την προσωπική μου άποψη είναι πρόθυμη να θυσιάσει πάρα πολλά προκειμένου να κρατήσει κάποιες αναχρονιστικές δικλείδες ασφαλείας και ίσως εκεί βρίσκεται το λάθος που μπορεί να δει όποιος έχει μια διαφορετική αντίληψη για την οικονομία χωρίς να είναι απαραίτητα μαρξιστική.Ας ελπίσουμε να μην αποφασιστεί να θυσιαστεί η στοχοποιημένη Ελλάδα με δεδομένο ότι υπάρχουν προσφορές ιδαίτερου ειδικού βάρους.Με την ευκαιρία ένα άρθρο σας σχετικά με το μανιφέστο των ανήσυχων οικονομολόγων θα είχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή οι απόψεις σας άσχετα με τη διαφωνία ή συμφωνία ξεπερνούν τα κομματικά και εθνικά όρια.

Σχόλιο από panos, 27/07/2011

Gia na po tin alitheia theoro poli xasimo xrono na asxolitho sta sobara me ta legomena tou Mimi. Poios milaei? O anthropos pou ksekinise apo to Politexneio kai eftase sto simeio oxi apla na xeirokrotei mia aneleiti, barbari kai antidrastiki politiki, alla na min tolmaei na pei esto 2 kritikes koybentes gia ta xalia tis kibernisis poy ipiretei. An imoun stin thesi tou tha eixa paraitithei, an eixa esto kai ligo filotimo, alla pou tetoia pragmata. kane kamia bolta mimi mou se kanena xoro douleias i se kamia epixeirisi opou oi neoi ergazontai me 592 eyro to mina kai meta ela na mas peis tis ampelofilosofies soy.

Σχόλιο από RED, 21/08/2011

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΤΗΣ ΒΑΙΜΑΡΗΣ ΔΕΝ ΚΑΤΕΡΕΥΣΕΓΙΑΑΥΤΟ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΜΟΝΟ ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ Η ΖΩΗΤΗΣ ΚΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙ ΤΑ ΣΥΝΦΕΡΟΝΤΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ .ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΑΛΕΙΩΝΕΙ ΟΤΑΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΝΙΞΕΙ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΣΠΑΡΤΑΚΙΣΤΩΝ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΗ ΑΝΑΜΕΙΞΗ ΤΗΣ ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΤΟΣΟ ΠΙΣΤΑ ΥΠΗΡΕΤΗ Ο ΜΙΜΗΣ . ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΤΗΣ ΤΡΑΒΗΞΑΝ ΤΟ ΟΞΥΓΟΝΩ ΚΑΙ ΑΠΕΒΙΩΣΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΝΦΑΝΙΣΤΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ..ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΝ ΤΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΚΑΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΡΝΗΣΕΙ ΑΛΛΑ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΟΤΟΣ ΤΗΣ ΒΑΙΜΑΡΗΣ. ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΩΝ ΜΙΜΗ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΗΣΤΟΡΙΑ ΜΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΛΑΣΙΚΟΣ ΑΓΡΑΜΑΤΟΣ ΠΑΣΟΚΟΣ

Σχόλιο από ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ, 06/09/2011

ΔΕΝ ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΥΤΕ ΠΡΟΤΙΘΕΜΑΙ ΝΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΩ. ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ΣΟΥ, ΠΟΥ ΚΑΘΕΣΑΙ ΣΤΑ ΙΔΙΑ ΕΔΡΑΝΑ ΜΕ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΟΤΙ "ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ ΜΑΖΙ" ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΠΟΤΕ Ο ΓΚΕΜΠΕΛΙΣΜΟΣ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΚΑΙ ΔΙΚΙΑ ΣΟΥ ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΤΟΥ "ΔΙΟΙΚΕΙΝ" ΕΝΑ ΛΑΟ. ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ, ΠΟΥ ΚΑΠΟΤΕ ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΑ ...

Σχόλιο από ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΣΥΤΜΑΛΙΔΗΣ, 08/09/2011

ΜΙΜΗ, ΑΦΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΟΣΟ ΕΞΥΠΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΗΡΕΣ ΧΑΜΠΑΡΙ ΤΙ ΠΑΙΖΟΤΑΝΕ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Ή ΜΗΠΩΣ ΗΞΕΡΕΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΙΛΑΓΕΣ; ΕΝΑ ΠΙΟΝΙ ΕΙΣΑΙ ΚΙ ΕΣΥ , ΕΝΑ ΑΝΔΡΙΗΚΕΛΟ ΚΟΝΟΜΗΜΕΝΟ , ΔΗΘΕΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΧΩΡΙΣ ΙΧΝΟΣ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ ΘΑ ΕΙΧΕΣ ΥΠΟΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΤΣΗ ΣΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΕΦΕΥΓΕΣ ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ. ΝΤΡΟΠΗ ΣΟΥ

Σχόλιο από Αθανασιάδης Ν. Κωνσταντίνος , 10/09/2011

Καλά κι η ηδονή τις φαυφλατολογίας δε παίζεται, σε φέρνει σε διαρκεί έκσταση αποπνευμάτωσις νευρωτικών καταθλίψεων. Αλλά τι να πεις κι αυτός Τα ταπιά και τα τεσαρούφ ισχύουν και στη θάλασσα ένας πολιτικός λεγεωνάριος των Ροτσοιλδικών είναι μας τον φόρτωσαν σαν σαμάρι. Ακόμα παραμένει βουλευτής είναι ο ξευτίλας! Βρε φρούτο τι έχει να κάνει ένα χρέος ένας νικημένου από χαμένο πόλεμο που πληρώνει αποζημιώσεις σε άλλους με ένα απελευθερωμένο ΛΑΟ με υποθήκη τη γη του και ιδιωτική την τράπεζα τις χώρας του. Και μιλάει στη γλώσσα τις τράπεζα τις χώρας του. ΒΙΒΛΟΥ των τραπεζιτών κι όχι τις πραγματικής οικονομίας

Αφήστε το σχόλιο σας

 

Δείτε επίσης τα τελευταία νέα με χρονολογική σειρά


Επιστροφή στην λίστα με τα Πολιτικά νέα - ειδήσεις

 
 
 
 
 

Newsletter

 
 
 
 

Λύστε τις νομικές απορίες σας

 
 
 
 

Ακολουθήστε το eklogika.gr

 
 
 
 
 

Αφού το νέο Μνημόνιο ψηφίστηκε, τι νομίζετε ότι θα συμβεί;

  • Θα εφαρμοστεί η Σύμβαση, θα υπάρξει σταδιακή ανάπτυξη
  • Θα εφαρμοστεί η Σύμβαση, θα υπάρξει μεγαλύτερη φτώχεια και ανεργία
  • Δεν θα εγκριθεί από τους Ευρωπαίους, θα πτωχεύσουμε εντός του ευρώ
  • Δεν θα εγκριθεί από τους Ευρωπαίους, θα μας διώξουν από το ευρώ
  • Τίποτα απ'όλα αυτά

Σύνολο ψήφων:72

δείτε τα αποτελέσματα


δείτε όλες τις ψηφοφορίες