Θέση του ΣΥΝ - πρόταση αριστερής λύσης διεξόδου από την κρίση

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για ένα εναλλακτικό πρότυπο οικονομικού, κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού της χώρας, αποτελούν ένα κεκτημένο που κατευθύνει την δράση του.

Οι επίκαιροι άξονες μιας αριστερής λύσης δεν μπορεί παρά να θέτουν τα πιο κάτω ζητήματα:

Άμεση απεμπλοκή από το μνημόνιο και τις συνέπειές του Παλεύουμε για να μην εγκριθεί το νέο τετραετές μνημόνιο .
Απόρριψη του Συμφώνου για το ευρώ. Η κυβέρνηση δεν έχει καμιά νομιμοποίηση να υπογράψει αυτό το Σύμφωνο, ούτε η Βουλή να το εγκρίνει. Να μιλήσει ο λαός και να το απορρίψει με δημοψήφισμα. Συμβάλουμε στην ανάπτυξη αντίστοιχων κινημάτων σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ταυτόχρονα, ανεξάρτητα από τις υπάρχουσες διαφορετικές απόψεις, αγωνιζόμαστε για την κατάργηση των ευρωπαϊκών συνθηκών, για την ανατροπή του νεοφιλελεύθερου ευρωπαϊκού οικοδομήματος, για την υπεράσπιση των κατακτήσεων των εργαζομένων.
Την άμεση ένταξη των τραπεζικού συστήματος υπό εθνικό και κοινωνικό έλεγχο.
Την ανάκτηση του ελέγχου στρατηγικών τομέων της οικονομίας από ένα Δημόσιο τομέα, που με ένα πρόγραμμα αλλαγών θα γίνει σύγχρονος, ορθολογικός και αποδοτικός και όχι φορέας συναλλαγών, ρουσφετιών, σκανδάλων και κομματικοκρατίας.
Την ανακατανομή του παραγόμενου πλούτου με πρώτο στόχο την άμεση αποκατάσταση των μισθών, των συντάξεων και των εργασιακών σχέσεων, στην προ του μνημονίου κατάσταση.
Φορολόγηση των μεγάλων επιχειρήσεων με συντελεστή 45%. Φορολόγηση της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και της εκκλησιαστικής και μοναστηριακής περιουσίας.
Την ρύθμιση με ευνοϊκούς όρους των χρεών, στις κοινωνικά και οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές ομάδες.
Το σχεδιασμό της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας προς όφελος της κοινωνίας και του περιβάλλοντος.
Ριζική αντιμετώπιση της παγίδας χρέους.
Το χρέος συνιστά μείζον πρόβλημα, έχει καταστεί μη βιώσιμο και μη διαχειρίσιμο. Έχει ταξικό χαραχτήρα και είναι σύμπτωμα της καπιταλιστικής κρίσης και της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης των κυβερνήσεων του δικομματισμού. Το χρέος δημιουργήθηκε από τις επιλογές των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ τα τελευταία 30 χρόνια, εξυπηρετώντας οικονομικά συμφέροντα μόνο κι όχι αναπτυξιακές, παραγωγικές και κοινωνικές ανάγκες. Το χρέος αυτό λοιπόν, δεν είναι χρέος του ελληνικού λαού και δεν είναι καθόλου δίκαιο να τον καλούν να το πληρώσει.

Να διεκδικήσουμε «έλεγχο του χρέους», αφενός με τη δημιουργία κοινοβουλευτικής επιτροπής ελέγχου, αλλά ταυτόχρονα με μια ανεξάρτητη επιτροπή λογιστικού ελέγχου, η οποία συνδεδεμένη με τα κινήματα αντίστασης, θα διερευνήσουν τις αιτίες, τους σκοπούς και κυρίως πού και πώς κατανεμήθηκε αυτό το υπέρογκο χρέος. Για να αποδειχτεί ότι ένα μεγάλο μέρος του χρέους δημιουργήθηκε με παράνομες και συχνά αντισυνταγματικές διαδικασίες.

Να διεκδικήσουμε δυναμική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους προς το συμφέρον των λαϊκών στρωμάτων και όχι του κεφαλαίου, ελληνικού και ξένου, με στόχο την άμεση διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του, την μεγάλη και ουσιαστική μείωση των επιτοκίων για ολόκληρο το ποσό (όχι μόνο κατά 1% και μόνο για τα 110 δις) που θα απομείνει, όπως και την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, τέτοια που να μπορεί να εξυπηρετηθεί και βεβαίως χωρίς πρόσθετες επιβαρύνσεις.

Συμβάλλουμε στην ανάπτυξη κινήματος, συμμετέχουμε σε μορφές ελέγχου αμφισβήτησης και προσδιορισμού του απεχθούς και παράνομου τμήματος του ώστε να διαμορφωθεί ο κατάλληλος συσχετισμός που θα δημιουργήσει τους όρους ώστε μέσα από μια επιθετική διαπραγμάτευση να οδηγηθούμε σε μια ρύθμιση του χρέους υπέρ του λαού. Αποκρούουμε τα σενάρια αναδιάρθρωσης που στοχεύουν να εξυπηρετήσουν τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα των κερδοσκόπων δανειστών και δημιουργούν μόνιμη υπερχρέωση, υποθήκευση δημόσιας περιουσίας και μακρόχρονα δεσμευτικά προγράμματα λιτότητας.

Για τη καλύτερη διεκδίκηση των παραπάνω στόχων, απαιτείται η διαμόρφωση ενός σχεδίου παρέμβασης για όλη την Ελλάδα, στο κοινωνικοπολιτικό και ιδεολογικό γίγνεσθαι

Με συμμετοχή στα κινήματα που αναπτύσσονται σε όλες τις πόλεις της Ελλάδας και διεκδικούν την ανατροπή του μνημονίου και των πολιτικών του.
Με συμμετοχή στους αγώνες και τις εκδηλώσεις που οργανώνονται από φορείς (ΓΣΣΕ, ΑΔΕΔΥ, κλπ).
Με συμμετοχή σε εκδηλώσεις (ημερίδες, συγκεντρώσεις, συνέδρια κλπ) διαλόγου που αναζητούν αιτίες της κρίσης και επεξεργάζονται προτάσεις διεξόδου.
Με συμμετοχή στη διαμόρφωση επιτροπών πρωτοβουλίας, σε τοπικό-κλαδικό ή κεντρικό επίπεδο, για διεκδίκηση στόχων π.χ «ΟΧΙ στο μνημόνιο», δημοψήφισμα εναντίον του «Ευρωπαϊκού Συμφώνου για το Ευρώ», για τη διαφύλαξη του Δημόσιου χώρου από το ξεπούλημα που επιχειρεί η κυβέρνηση κλπ.