Ιδρυτική Διακήρυξη Α.Σ.Κ.Ε.

 

28/2/1984


Με τη διακήρυξη τούτη απευθυνόμαστε σ’ ολόκληρο τον ελληνικό λαό που δουλεύει στο χωράφι, το εργοστάσιο, το γραφείο, στους επαγγελµατοβιοτέχνες, την εργαζόµενη και σπουδάζουσα νεολαία. Απευθυνόµαστε, γιατί πιστεύουµε ότι η µοίρα του λαού µας και της πατρίδας µας µπορεί ν’ αλλάξει. Πιστεύουµε ότι η ελπίδα για µια ανεξάρτητη πατρίδα, όπου θα πάψει η εκµετάλλευση του λαού από το µεγάλο κεφάλαιο µπορεί να γίνει πραγµατικότητα. Ο ελληνικός λαός µε τον αγώνα του πλησίασε αρκετές φορές να πάρει την τύχη του στα χέρια του, αλλά «φωτισµένες» πολιτικές ηγεσίες, που δεν πίστεψαν στη δύναµη του λαού ή επηρεάστηκαν από ξένα κέντρα αποφάσεων, κατάφεραν να οδηγήσουν το λαϊκό κίνηµα στο συµβιβασµό και την ήττα. Το ΠΑΣΟΚ, που ανέλαβε παντοδύναµο τη διακυβέρνηση το 1981, δεν τήρησε τις υποσχέσεις που έδωσε στον ελληνικό λαό. Οι ελπίδες για µια άλλη πορεία διαψεύστηκαν. Οι βασικές επιλογές παραµένουν αναλλοίωτες. Α) Η διακυβέρνηση της χώρας από τη δεξιά Η δεξιά, που κυβέρνησε µε µικρά διαλείµµατα όλες τις τελευταίες δεκαετίες, ακολούθησε µια πολιτική που υπηρετούσε τα ξένα συµφέροντα. Είναι υπόλογη απέναντι στο λαό και το έθνος για το καθεστώς της υποτέλειας. Η εξάρτηση της χώρας υπηρετείται από µια µεταπρατική αστική τάξη, που ποτέ δεν επιδίωξε µια αυτοδύναµη εθνική, κοινωνική και οικονοµική ανάπτυξη. Η δεξιά αποτελεί το πολιτικό όργανο της εξάρτησης και εκφράζει τα συµφέροντα της µεταπρατικής αυτής αστικής τάξης. Η ανάπτυξη της χώρας δεν προσανατολίστηκε στην εξυπηρέτηση των συµφερόντων του ελληνικού λαού αλλά των ξένων. Το ελληνικό κεφάλαιο δεν έγινε ποτέ κυρίαρχο. Λειτούργησε και λειτουργεί στη σκιά του ξένου κεφαλαίου. Το πιο σηµαντικό τµήµα του κοινωνικού πλεονάσµατος διοχετεύεται στο εξωτερικό. Η βιοµηχανική ανάπτυξη είναι επιφανειακή και δεν µπορεί να απορροφήσει το εργατικό δυναµικό που υποχρεώθηκε να µεταναστεύσει στις πλούσιες χώρες της ∆ύσης ή να οδηγηθεί στον παρασιτισµό κάτω από χειρότερους όρους εκµετάλλευσης. Ο πληθωρισµός και η ανεργία είναι µεγέθη πολύ µεγαλύτερα στην πατρίδα µας απ’ ότι στις πλούσιες δυτικές χώρες και αποτελούν τη χειρότερη µορφή εκµετάλλευσης του λαού. Οι αγρότες, χωρίς καµιά επαγγελµατική κατοχύρωση, βλέπουν το εισόδηµά τους να µειώνεται. Τα τεράστια µοναστηριακά και εκκλησιαστικά κτήµατα έµειναν µακριά από τους φυσικούς ιδιοκτήτες τους. Οι µεσάζοντες καρπώνονται το µεγαλύτερο µέρος από τον ιδρώτα του αγρότη. Οι βιοτέχνες, οι µικροέµποροι, οι µικροεπαγγελµατίες συνθλίβονται από το ξένο και ντόπιο κεφάλαιο και η θέση τους διαρκώς χειροτερεύει, χωρίς να τους προτείνεται καµιά προοπτική. Οι ένοπλες δυνάµεις προσανατολίστηκαν όχι στην εδραίωση και διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας, αλλά στη διατήρηση της εσωτερικής «τάξης», δηλ. του συστήµατος εξάρτησης, µε αποκορύφωµα την αµερικανοκίνητη χούντα. Η εξάρτηση εκφράστηκε µε την πρόσδεση της χώρας στρατιωτικά, πολιτικά και οικονοµικά µε τις Η.Π.Α., το ΝΑΤΟ και την ΕΟΚ. Τα εθνικά θέµατα, Κύπρος, Αιγαίο, ΕΟΚ, αντιµετωπίστηκαν µε βάση τα συµφέροντα της ∆ύσης. Η παιδεία, η υγεία, η κοινωνική πρόνοια θυσιάστηκαν στο βωµό του κέρδους. Τα προβλήµατα που γεννήθηκαν από τις νέες αντιθέσεις, οικολογία, περιβάλλον, κοινωνικές διακρίσεις, τρόπος και ποιότητα ζωής, προβλήµατα νέων, αγνοούνται. Η εισαγωγή και η µίµηση ξένων πολιτιστικών προτύπων υπονοµεύουν την εθνική συνείδηση και επιδιώκουν τελικά να µειώσουν την αντίσταση του ελληνικού λαού ενάντια στο καθεστώς της εξάρτησης. Β) Η διακυβέρνηση της χώρας από το ΠΑΣΟΚ Οι στρατηγικοί στόχοι που έθεσε το ΠΑΣΟΚ, Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία και Κοινωνική Απελευθέρωση, έστω και αόριστοι, καθόριζαν το µόνο δρόµο για έξοδο από την κρίση. Το σύνολο των λαϊκών τάξεων και στρωµάτων, ευρύτερο του 60%, ήταν αποφασισµένο να στηρίξει µε τη συµµετοχή του όλες τις αποφάσεις που είχαν διακηρυχθεί και επιβάλλονταν, για να ανοίξει ο δρόµος για το σοσιαλιστικό µετασχηµατισµό της κοινωνίας µας. Ήταν η µόνη λύση. Όµως στα δυόµισι χρόνια που πέρασαν αποδείχτηκε στην πράξη ότι η κυβερνητική πολιτική του ΠΑΣΟΚ δεν αλλάζει τη φορά των πραγµάτων, αλλά διαχειρίζεται την κρίση του συστήµατος. Η πολιτική στα εθνικά θέµατα κινείται µέσα στη λογική του «ανήκοµεν εις την ∆ύσιν». ∆ιαπραγµατεύεται µόνο κάποιους καλύτερους όρους εξάρτησης. Η οικονοµική πολιτική εξυπηρετεί τα ίδια ταξικά συµφέροντα, όπως και πριν. Τα θετικά σηµεία της κυβερνητικής πολιτικής, δυστυχώς λίγα, δεν ξεφεύγουν από τα πλαίσια του συστήµατος. Πολύ σύντοµα η κυβέρνηση ξεκαθάρισε ότι δεν επιθυµεί τη λαϊκή συµµετοχή, αλλά θέλει τον πολίτη θεατή των εξελίξεων. Ο τύπος της εξουσίας δεν άλλαξε, παραµένει αστικός, το ίδιο συγκεντρωτικός και αυταρχικός, όπως και της δεξιάς. Τα σκάνδαλα συνεχίζονται. Οι λαϊκές κινητοποιήσεις, ακόµη και όταν έχουν φιλοκυβερνητικό προσανατολισµό, είναι ανεπιθύµητες. Η λήψη των κυβερνητικών αποφάσεων γίνεται ερήµην των µαζικών φορέων. Οποιαδήποτε διαφωνία παρουσιάζεται σαν υπονόµευση της κυβέρνησης και προσφορά στη δεξιά. Η κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική κριτική αντιµετωπίζεται προληπτικά, µε εκδηλώσεις ενσωµάτωσης και αφοµοίωσης. Οι εξαγγελίες για λαϊκή συµµετοχή αποδείχτηκαν εµπαιγµός και ό,τι ονοµάστηκε λαϊκή συµµετοχή δεν ήταν τίποτε περισσότερο από την καθιέρωση και ανάδειξη κάποιων νέων κατεστηµένων. Το µαζικό κίνηµα γνώρισε τη χειρότερη ύφεση, ύφεση που δε γνώρισε σ’ όλη την περίοδο της µεταπολίτευσης. Στα εθνικά θέµατα οι επιλογές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ δε διαφέρουν ουσιαστικά από αυτές της δεξιάς. Η ένταξη στην ΕΟΚ έγινε αποδεκτή και οι κάποιες προσπάθειες για βελτίωση των όρων της δεν αναιρούν την επικίνδυνη για τη χώρα µας εξάρτηση και τους φραγµούς για µια αυτόνοµη πορεία, προϋπόθεση για το σοσιαλιστικό µετασχηµατισµό στη χώρα µας. Η συµφωνία για την παραµονή των βάσεων επικυρώνει τη στρατιωτική µας εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Παράλληλα επιχειρείται απαράδεκτη παραπλάνηση του λαού, ότι δικαιώνεται ο αγώνας του. Η παραµονή µας στο ΝΑΤΟ ούτε καν αµφισβητείται και κατά τα δύο σκέλη, παρά τις προεκλογικές ορθές επισηµάνσεις για το ρόλο του. Στο Κυπριακό η αρχικά διαφαινόµενη αποφασιστικότητα έδωσε τη θέση της στην ενδοτικότητα, στην ασθενική αντιµετώπιση των τουρκικών προκλήσεων και στην εναπόθεση των ελπίδων για λύση του στο δυτικό παράγοντα, αντί να επιδιωχθεί η ενίσχυση του εσωτερικού µετώπου µε κάθε τρόπο και η πλήρης διεθνοποίηση του θέµατος. Στις ελληνοτουρκικές σχέσεις φαίνεται να εγκαταλείπεται η άποψη ότι οι υποχωρήσεις µόνο την επιθετικότητα ευνοούν. Η στάση της κυβέρνησης απέναντι στους Τούρκους πολιτικούς πρόσφυγες και στο κουρδικό πρόβληµα προκαλεί τουλάχιστον ερωτηµατικά. Στην οικονοµία ακολουθείται η πολιτική της µονόπλευρης λιτότητας. Τα βάρη της κρίσης εξακολουθούν να πέφτουν στις πλάτες του λαού, που ήταν διατεθειµένος για θυσίες, αλλά µε τον όρο ότι θα έβλεπε «δείγµατα γραφής» µιας προσπάθειας για κοινωνικές αλλαγές. Αντί γι’ αυτό βλέπει να εξυπηρετούνται τα ίδια µε πριν ταξικά συµφέροντα. Το µεγάλο κεφάλαιο δε θίγεται. Τα µέτρα για «κοινωνικοποιήσεις» και «αυτοδιαχείριση» το µόνο που πετυχαίνουν είναι να διασύρουν τις έννοιες αυτές στη συνείδηση του λαού και µαζί µ’ αυτές και την έννοια του σοσιαλισµού. Όλ’ αυτά δεν είναι κάποιες τακτικές κινήσεις µε αµετάθετους τους στρατηγικούς στόχους. Αν ήταν έτσι, θα έπρεπε αυτές οι επιλογές να συνοδεύονται από µια σωστή πολιτική για τη δηµιουργία προϋποθέσεων και ευνοϊκών συσχετισµών µέσα στο λαό, µε τον απαραίτητο πάντοτε όρο ότι ο λαός θα γινόταν πραγµατικά συµµέτοχος σ’ αυτή την πορεία. Πρόκειται για οριστικές και αµετάκλητες επιλογές της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ, επιλογές που ανοίγουν, αργά ή γρήγορα, το δρόµο για την επάνοδο της δεξιάς και στην πολιτική της έκφραση. Αν εξακολουθούν να υπάρχουν ορισµένες αυταπάτες για τις προθέσεις της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ και τις συνέπειες αυτής της πολιτικής καλό θα είναι γρήγορα να διαλυθούν. Γ) Τα άλλα κόµµατα και το ΑΣΚΕ Η Ν.∆., πολιτικός εκφραστής του ξένου και ντόπιου µονοπωλιακού και εξαρτηµένου κεφάλαιου, επικροτεί, στο µέτρο που πολιτικά µπορεί, την κυβερνητική πολιτική, που σταθµούς της έχει τη συµφωνία για τις βάσεις και το άρθρο 4 του νόµου για τις «κοινωνικοποιήσεις». ∆ιαµαρτύρεται µόνο όσο διαβλέπει τη δηµιουργία του νέου πολιτικού κατεστηµένου του ΠΑΣΟΚ. Αξιοποιεί την έξοδο, λόγω απογοήτευσης, από την ενεργό πολιτική µεγάλων τµηµάτων του λαού και ανασυγκροτείται οργανωτικά παρά τις διαµάχες συντηρητικών – «ανανεωτικών», που εν µέρει απηχούν πραγµατικές ενδοταξικές δευτερεύουσες αντιθέσεις, αλλά που ταυτόχρονα εξυπηρετούν µελλοντικά πολιτικά σχέδια. Καλλιεργεί ένα ψεύτικο κλίµα πόλωσης, που ευνοεί και τα δύο µεγάλα κόµµατα, γιατί δηµιουργεί πλασµατικά διλήµµατα του τύπου ΠΑΣΟΚ ή Ν.∆. Έχει την κύρια ευθύνη για τη δηµιουργία κλίµατος διχασµού µέσα στο λαό. Το Κ.Κ.Ε., παρά την αρχική του απόφαση να επιχειρήσει να καρπωθεί τα πολιτικά οφέλη από την κυβερνητική πολιτική, τελικά, υπακούοντας σε άλλες σκοπιµότητες, στην πράξη αποδέχεται τη διαχείριση της κρίσης του συστήµατος, όπως υλοποιείται από το ΠΑΣΟΚ. Οι συµφωνίες κορυφής δεν υπηρετούν τίποτε άλλο από την αφοµοίωση ενός τµήµατος του λαϊκού κινήµατος από το σύστηµα και όχι βέβαια προς όφελος των λαϊκών συµφερόντων. Αµβλύνει, βαθµιαία, τις θέσεις του για την ΕΟΚ και αποδέχεται τη στρατηγική της Σοβιετικής Ένωσης. Αυτή η στρατηγική δεν αµφισβητεί τη συµφωνία της Γιάλτας και εποµένως τη θέση της Ελλάδας στο δυτικό µπλοκ, γι’ αυτό και στηρίζει ανοιχτά τη διατήρηση των βάσεων στην Ελλάδα. ∆εν επιθυµεί διαµόρφωση ενός άλλου σοσιαλιστικού µοντέλου, αυτοδιαχειριστικού, που θα αποτελέσει πρόκληση στον «υπαρκτό σοσιαλισµό». Το ΚΚΕ εσ., ακολουθεί µια πιο αγωνιστική γραµµή σ’ ορισµένους µαζικούς χώρους, ενώ αποδέχεται όλες τις βασικές επιλογές της κυβερνητικής πολιτικής. Ιδιαίτερα, είναι υπέρµαχο της ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ των µονοπωλίων, που εξυπηρετεί την οικονοµικής µας εξάρτηση, και καλλιεργεί αποπροσανατολιστικές αυταπάτες ότι µπορεί να µετατραπεί σε ΕΟΚ των εργαζοµένων. ∆εν αντιστοιχεί σε κοινωνικές δυνάµεις και δεν µπορεί να δώσει καµιά ρεαλιστική προοπτική. Είναι φανερό ότι κυβέρνηση και κόµµατα ευνοούν τη µαζική έξοδο από την πολιτική του λαού, επιδικώκουν να τον απογοητεύσουν και να τον οδηγήσουν στο περιθώριο των πολιτικών εξελίξεων. Η χώρα µας είναι ενταγµένη στην κοινή στρατηγική της σοσιαλδηµοκρατίας στη Νότια Ευρώπη (Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία), που στόχο έχει να ενσωµατώσει τα ισχυρά λαϊκά κινήµατα αυτών των χωρών στο σύστηµα. Αποτέλεσµα αυτού του πολιτικού σκηνικού, όσο δεν προτείνεται µια άλλη προοπτική, είναι να βγει ωφεληµένη η δεξιά και να επανέλθει, αργά ή γρήγορα στην κυβέρνηση, όταν το αποφασίσουν τα κέντρα εξουσίας µέσα και έξω από τη χώρα µας, όπως έγινε στη Μ. Βρετανία και τη ∆. Γερµανία και όπως, δυστυχώς, προβλέπεται και στη Γαλλία. Θα λειτουργήσει δηλαδή και στην Ελλάδα το παιχνίδι της εναλλαγής των δύο µεγάλων κοµµάτων στην κυβέρνηση, ενός πιο προοδευτικού κι ενός πιο συντηρητικού, που θα κινούνται και τα δύο στη λογική του συστήµατος και το καθένα θα απορροφά την κοινωνική δυσαρέσκεια που δηµιουργεί το άλλο. Έτσι το σύστηµα θα διαιωνίζεται. Γι’ αυτό σήµερα χρειάζεται µια άλλη πολιτική για το λαϊκό κίνηµα του τόπου µας, που θα αµφισβητεί όχι µόνο στα λόγια αλλά και την πράξη το καθεστώς της εξάρτησης και της εκµετάλλευσης. Που θα αναγορεύει τον ίδιο το λαό σε µοναδικό ρυθµιστή των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων. Αναγκαία λοιπόν είναι η παρουσία ενός νέου πολιτικού κόµµατος που θα εκφράσει τον καινούριο προσανατολισµό. Το ρόλο αυτό φιλοδοξεί να παίξει το Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόµµα Ελλάδας (Α.Σ.Κ.Ε.), που την ίδρυσή του ανακοινώνουµε σήµερα. Υποσχόµαστε στον Ελληνικό Λαό ότι δε θα συµβιβαστούµε ποτέ, σε καµιά φάση του αγώνα, αλλά αντίθετα θα δώσουµε σταθερά τη µάχη µέχρι να γίνουν τα οράµατά µας πραγµατικότητα. ∆) Οι στρατηγικοί στόχοι και η πορεία Ο νέος πολιτικός φορέας θ’ αγωνιστεί για την πραγµάτωση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και του Σοσιαλισµού στην πατρίδα µας. Όλες οι αποφάσεις για την τύχη της χώρας πρέπει να παίρνονται από τον Ελληνικό Λαό. Ο αγώνας για την κατάκτηση της ανεξαρτησίας προϋποθέτει τον αγώνα για την αποδέσµευση από τα πολιτικοστρατιωτικά και οικονοµικά κέντρα αποφάσεων της ∆ύσης (ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΟΚ), τη χάραξη ανεξάρτητης και αδέσµευτης εξωτερικής πολιτικής, την ενίσχυση και τοποθέτηση σε νέα βάση της εθνικής µας άµυνας, δηλαδή τη στήριξή της στον ίδια το λαό, την περιφρούρηση της εδαφικής ακεραιότητας και τον αγώνα για να µη συρρικνωθεί ο Ελληνισµός στην Κύπρο και το Αιγαίο. Πιστεύουµε ότι αναγκαίος όρος για την αποδυνάµωση και την κατάργηση των πολιτικοστρατιωτικών συνασπισµών των δύο υπερδυνάµεων είναι ο αγώνας για Εθνική Ανεξαρτησία των λαών, που συµβάλλει τελικά στη χαλάρωση της διεθνούς έντασης και στην προώθηση της Ειρήνης. Γι’ αυτό η στρατηγική για την κατάκτηση της Εθνικής Ανεξαρτησίας, περιέχει την συµπαράταξη στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες των λαών. Οι διαφορές µας στο κοινωνικό µοντέλο, η απόρριψη από την πλευρά µας των συµφωνιών των δύο υπερδυνάµεων και η σταθερή τοποθέτηση της Ελλάδας στο χώρο των Αδέσµευτων δεν πρέπει να εµποδίσει τις φιλικές σχέσεις της χώρα µας µε τη Σοβιετική Ένωση και τις άλλες χώρες του υπαρκτού σοσιαλισµού. Γνωρίζουµε όµως, ότι η στρατηγική για την Εθνική Ανεξαρτησία από µόνη της δεν αρκεί. Θα πρέπει να είναι διαλεκτικά δεµένη µε τη στρατηγική µετάβαση στο σοσιαλισµό ώστε να αποτραπούν οι κίνδυνοι επανόδου στο άρµα του ιµπεριαλισµού. Έτσι η Εθνική Ανεξαρτησία δεν αποτελεί το πρώτο στάδιο για το σοσιαλισµό αλλά συστατικό στοιχείο της πορείας για την πραγµάτωσή του. Όραµα του νέου πολιτικού φορέα είναι µια αυτοδιαχειριζόµενη σοσιαλιστική κοινωνία που ο πολίτης συµµετέχει ενεργά σ’ όλες τις αποφάσεις που αφορούν τον ίδιο, την κοινωνία και τη χώρα. Η έννοια της αυτοδιαχείρισης έχει και οικονοµικό αλλά κυρίως και κοινωνικό περιεχόµενο. Στην οικονοµία ο άµεσος παραγωγός διαχειρίζεται το µόχθο του παίρνοντας υπόψη του το γενικότερο συµφέρον του Ελληνικού Λαού. Οι αυτοδιαχειριζόµενες παραγωγικές µονάδες θα έχουν σαν βασικό κριτήριο την κοινωνική προσφορά και όχι το κέρδος. Έτσι ώστε η ανάπτυξή τους και η λειτουργία τους να µη στηρίζεται µόνο στο µηχανισµό της αγοράς. Θα καθιερωθούν θεσµοί ελέγχου και εποπτείας στις αυτοδιαχειριζόµενες παραγωγικές µονάδες που να στηρίζονται σε µορφές άµεσης δηµοκρατίας µέσα από το λαό έτσι ώστε να µην εκφυλιστούν σε συλλογικό καπιταλισµό ή να εξαρτηθούν από µια κεντρική εξουσία. Η αυτοδύναµη και ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας µε την αποκέντρωση των οικονοµικών, πολιτικών, πολιτιστικών δραστηριοτήτων, αποτελεί συστατικό στοιχείο της µετάβασης στο σοσιαλισµό. Ανάπτυξη που στηρίζεται κυρίαρχα στις παραγωγικές δυνάµεις της χώρας, αλλά και στην ισότιµη συνεργασία µε άλλες χώρες. Σ’ αυτήν περιέχεται η ανάπτυξη των συνεταιρισµών, στις πόλεις και την ύπαιθρο, η προώθηση της συνεταιριστικής αγροτικής βιοµηχανίας. Ως σήµερα η ανάπτυξη της χώρας µας βασίζεται στους εργαζόµενους που φέρουν το µεγαλύτερο βάρος της φορολογίας και από την αποταµίευσή τους κύρια αντλείται η χρηµατοδότηση της οικονοµίας. Η αστική τάξη και το ξένο κεφάλαιο καρπώνονται το πλεονέκτηµα αυτό χωρίς ουσιαστικά να συνεισφέρουν παρ’ όλο που η σηµερινή µορφή ανάπτυξης εξυπηρετεί τα συµφέροντά τους. Η θεµελίωση άλλου τύπου ανάπτυξης θα πρέπει να στηριχτεί στον εκσυγχρονισµό του παραγωγικού εξοπλισµού µέσα από ένα πρόγραµµα δηµοσίων επενδύσεων. Η πορεία µετάβασης σε µια αυτοδιαχειριζόµενη σοσιαλιστική κοινωνία στηρίζεται στην ανάπτυξη θεσµών λαϊκής συµµετοχής άµεσης δηµοκρατίας, ώστε η εξουσία να αποκεντρώνεται χωρίς τον κίνδυνο δηµιουργίας κάποιων νέων κατεστηµένων. Ο σοσιαλισµός που οραµατιζόµαστε, βασίζεται στην πολιτική ενεργοποίηση και άµεση συµµετοχή του λαού στην άσκηση εξουσίας από τον ίδιο ώστε να µπορεί να παρεµβαίνει αποτελεσµατικά σε κάθε απόπειρα αλλαγής της πορείας. Η µόνη εγγύηση και το µοναδικό όπλο είναι ο λαός. Έντεχνα καλλιεργείται η άποψη ότι ο Ελληνικός Λαός δεν είναι ώριµος να πάρει την τύχη στα χέρια του. Ενώ παράλληλα προβάλλεται η αντίληψη για φωτισµένες πολιτικές ηγεσίες. Όλα αυτά έχουν στόχο τον παροπλισµό του λαϊκού κινήµατος, την παραµονή του λαού ως απλού θεατή των πολιτικών εξελίξεων για να διαιωνίζεται τελικά το σύστηµα. Και αυτό γιατί το ελληνικό λαϊκό κίνηµα έχει ιστορικά αποδείξει ότι είναι και υπεύθυνο και αξιόµαχο στον αγώνα για την αλλαγή του συστήµατος. Αν αυτός ο αγώνας δεν δικαιώθηκε ως τώρα, την ευθύνη δεν την έχει ο λαός, αλλά η κάθε φορά ηγεσία του. Μόνο µια πολιτική που βασίζεται στην πλήρη ενηµέρωσή του και στη συµµετοχή του στην άσκηση εξουσίας έχει τις προϋποθέσεις να οδηγήσει στο σοσιαλισµό. Κάθε θεσµός άµεσης λαϊκής συµµετοχής που στοχεύει σε µια σοσιαλιστική κοινωνία από την παραγωγή, την τοπική αυτοδιοίκηση, το συνδικαλισµό, τον πολιτισµό, την ειρήνη, τα κοινωνικά κινήµατα θα πρέπει να προωθείται και να αναπτύσσεται. Η Λαϊκή Κυριαρχία είναι συστατικό του στόχου και της πορείας για το σοσιαλισµό. Αυτό σηµαίνει την παγίωση και τη διεύρυνση των κάθε είδους ελευθεριών του λαού µας που έχουν κατακτηθεί στο σηµερινό αστικό κοινοβουλευτικό σύστηµα. Η πολυφωνία έκφρασης (πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική, κλπ), που περιέχει και την έννοια του πολυκοµµατισµού είναι απαραίτητος όρος για την κατοχύρωση και διεύρυνση της Λαϊκής Κυριαρχίας. Αποτελεί την ασφαλιστική δικλείδα σε οποιαδήποτε απόπειρα αλλοίωσης της θέλησής του από πολιτικές ηγεσίες, κόµµατα, ξένο παράγοντα. Έτσι η έννοια αυτή της πολυφωνίας είναι πολύ ευρύτερη από τον πολυκοµµατισµό γιατί αφορά στο λαό και όχι στην αστική δηµοκρατία. Ο λαός µας επιδιώκει την πραγµάτωση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και το πέρασµα στο σοσιαλισµό να γίνουν ειρηνικά, κατοχυρώνοντας και διευρύνοντας ό,τι έχει κατακτήσει στο σηµερινό αστικό κοινοβουλευτικό σύστηµα. Για οποιαδήποτε άλλη επιλογή, την ευθύνη θα έχουν όσοι αντιδράσουν στην πορεία και την κυρίαρχη θέληση του λαού. Το κόµµα, αναπόσπαστο κοµµάτι του λαού, µάχεται καθηµερινά στην πρώτη γραµµή, απ’ όπου συγκεντρώνει όλο τον πολιτικό προβληµατισµό που υπάρχει στο λαό. Επεξεργάζεται την πολιτική του, που είναι και πρόταση πολιτικής για το λαϊκό κίνηµα. Αυτή η πολιτική ελέγχεται, εγκρίνεται και υλοποιείται από τον ίδιο το λαό. Για το ΑΣΚΕ, ο µαρξισµός, αποτελεί µέθοδο ανάλυσης των χαρακτηριστικών µιας κοινωνίας, χωρίς να αποτελεί δόγµα. Οι εµπειρίες µετάβασης, τα σύγχρονα µαρξιστικά ρεύµατα, οι αγώνες των λαών πρέπει να αναλύονται µε προσοχή και να εµπλουτίζουν, χωρίς διάθεση µιµητισµού, το ιδεολογικό υπόβαθρο του κόµµατος. Η δοµή και η λειτουργία του κόµµατος αντανακλούν τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας που οραµατίζεται. Ε) Κοινωνικές δυνάµεις στην Ελλάδα. Το κράτος Οι κοινωνικές δυνάµεις στην Ελλάδα που θα στηρίζουν την πορεία προς το σοσιαλισµό είναι εκείνες που καθορίζονται από την κυρίαρχη αντίθεση µητρόπολης – περιφέρειας, που αποτελεί διεθνοποίηση της βασικής αντίθεσης του καπιταλισµού Κεφάλαιο – Εργασία. Η Ελλάδα, σαν χώρα και σαν κοινωνία, έχει ορισµένα βασικά χαρακτηριστικά περιφερειακού καπιταλισµού, χωρίς να βρίσκεται στα ακρότατα όρια της περιφέρειας. Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής έχει σχετικά ολοκληρωθεί και βαθύνει σ’ ένα µονοπωλιακό τοµέα της οικονοµίας, χωρίς να έχει αποδιαρθρώσει τους άλλους τρόπους παραγωγής. Η αστική τάξη διακρίνεται στη µονοπωλιακή και τη µεσαία. Η µονοπωλιακή αστική τάξη είναι ο βασικός τοποτηρητής των συµφερόντων του ιµπεριαλισµού και της ξένης εξάρτησης. Συνδέει την ύπαρξή της µε τα µητροπολιτικά κέντρα του καπιταλισµού. Καρπώνεται σηµαντική µερίδα από το κοινωνικό πλεόνασµα. Ο χαρακτήρας της είναι παρασιτικός και µεταπρατικός. Ποτέ δε συµµετέχει στους εθνικοαπελευθερωτικούς αγώνες και πάντα συµπράττει µε κάθε είδους κατακτητές. Η µεσαία αστική τάξη (παραδοσιακή και νέα) εξαρτάται όλο και περισσότερο από τη µονοπωλιακή αστική τάξη, που καθορίζει το πολιτικό σχέδιο. Αν και έχει αντίθεση µε τη µονοπωλιακή αστική τάξη, η ύπαρξή της είναι στενά δεµένη µε τον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής, έτσι ώστε οι διαφορές αυτές να µη φτάνουν στα όρια αµφισβήτησής του. Το κράτος είναι ο κύριος µηχανισµός αναδιανοµής του πλεονάσµατος προς όφελος της αστικής τάξης. Αποτελεί το όργανο επιβολής και αναπαραγωγής της αστικής τάξης στην Ελλάδα σε βάρος των άλλων τάξεων και στρωµάτων. Ο ρόλος του κράτους είναι κυρίαρχος σ’ όλα τα επίπεδα: πολιτικό, κοινωνικό, οικονοµικό. Η µικροαστική τάξη (νέα και παραδοσιακή) είναι ο ρυθµιστικός παράγοντας των ταξικών συµµαχιών. Η συµπόρευσή της µε την αστική τάξη (µονοπωλιακή και µεσαία) δεν είναι σταθερή, γιατί οι όροι της συµµαχίας συνδέονται µε τις καπιταλιστικές κρίσεις και τη χειροτέρευση των όρων εκµετάλλευσης και καταπίεσης. Άλλωστε η θέση της στην ταξική συµµαχία µε την αστική τάξη είναι επισφαλής και δεν αποκτά ηγετικό ρόλο, αν και καρπώνεται γενικά µεγαλύτερο κοινωνικό πλεόνασµα σε σχέση µε τους αγρότες και τους εργάτες, η θέση της είναι κυριαρχούµενη στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής Εργατική τάξη: Το τµήµα της εργατικής τάξης που απασχολείται στο µονοπωλιακό τοµέα της οικονοµίας αποκτά ένα ψηλό βαθµό ταξικής συνείδησης. Τα τµήµατα της εργατικής τάξης που απασχολούνται στους παραδοσιακούς τοµείς µεταποίησης έχουν χαλαρότερη ταξική συνοχή. Συνολικά η εργατική τάξη αποτελεί την πιο συνειδητή κοινωνική δύναµη για µια στρατηγική σοσιαλιστικής µετάβασης. Στη χώρα µας όµως δεν είναι το κυρίαρχο κοινωνικό τµήµα. Οι αγρότες βρίσκονται κάτω από συνθήκες κλιµακούµενης εκµετάλλευσης, που είναι ιδιαίτερα έντονη στις µικρές ιδιοκτησίες, ενώ στα µεσαία αγροτικά στρώµατα µπορεί να φτάσει µέχρι µια πολιτική ουδετεροποίησής τους (πιστώσεις κλπ). Οι πρόσφατοι πολιτικοί και κοινωνικοί αγώνες στην Ελλάδα για ανεξαρτησία, δηµοκρατία, κοινωνική δικαιοσύνη διεξαχθήκανε από τους αγρότες, τους εργάτες και σηµαντικά τµήµατα της µικροαστικής τάξης και στρωµάτων της πόλης. Το ίδιο θα συµβεί και στον αγώνα που τώρα πάλι αρχίζει. ΣΤ) Οι οργανωτικές αρχές του ΑΣΚΕ Οι µεγάλες ιστορικές ευκαιρίες για την πατρίδα µας χάθηκαν, γιατί στις κρίσιµες φάσεις βρέθηκαν ανεξέλεγκτες πολιτικές ηγεσίες, που κατάφεραν να επιβάλουν µια γραµµή αντίθετη µε τη βούληση του λαού και της κοµµατικής τους βάσης. Έτσι το θεµέλιο των οργανωτικών αρχών του Α.Σ.Κ.Ε. είναι να παίρνονται οι αποφάσεις και να ελέγχεται η υλοποίησή τους από το σύνολο των µελών του κόµµατος κι όχι από κάποια µικρή οµάδα στελεχών. Θα πρέπει επίσης να διασφαλίζεται: Η αποφυγή της δηµιουργίας χάσµατος ανάµεσα σε «ηγεσία» και «βάση». Η αποφυγή γραφειοκρατικών τάσεων. Η αποκέντρωση. Η αποδοτική λειτουργία. Οι βασικές αρχές είναι οι παρακάτω: ∆εν υπάρχουν ανώτερα και κατώτερα όργανα, αλλά πιο κεντρικά και πιο περιφεριακά. Η δοµή της οργάνωσης δεν είναι πυραµίδα, αλλά κύκλος. Όλα τα όργανα βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο. ∆εν υπάρχει ηγεσία και βάση, αλλά κέντρο και περιφέρεια. Κάθε όργανο έχει την αποκλειστική ευθύνη να αποφασίζει για τα ζητήµατα του χώρου του. Τα κεντρικά όργανα µόνο να εισηγούνται µπορούν. Η οργάνωση είναι περιφεριακά αποκεντρωµένη. Την ευθύνη για τη λειτουργία των οργανώσεων έχουν εκλεγµένες περιφεριακές επιτροπές και όχι κεντρικά όργανα. Κανένα όργανο δεν είναι διορισµένο. Τα µέλη είναι απόλυτα ισότιµα µεταξύ τους, ανεξάρτητα από το όργανο που είναι ενταγµένα. Κάθε µέλος παίρνει µέρος κανονικά στη γενική συνέλευση της οργάνωσής του. Κάθε µέλος συµµετέχει σε επιτροπή, που επεξεργάζεται τη γραµµή του κόµµατος σε κάποιο τοµέα. Τα µέλη οποιουδήποτε οργάνου είναι ισότιµα µεταξύ τους. ∆εν υπάρχει γραµµατέας. Υπάρχει ένας συντονιστής, που περιοδικά εναλλάσσεται. Τα µέλη οποιουδήποτε οργάνου ανακαλούνται από τη θέση τους οποιαδήποτε στιγµή µε διαδικασίες, όπου συµµετέχουν όλα τα µέλη του χώρου που καλύπτει το όργανο αυτό. Μέλος του κόµµατος µπορεί να γίνει κάθε πολίτης που δέχεται την ιδρυτική διακήρυξη και το καταστατικό, διαθέτει προσωπικό και πολιτικό ήθος και έχει συµπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας του. Κάθε µέλος εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του στο όργανο που ανήκει. Κάνει ακόµα την κριτική του προς µέλη και όργανα του φορέα και την αυτοκριτική του, που γίνονται χωρίς κανένα περιορισµό, µέσα σε ανοιχτές δηµοκρατικές διαδικασίες. Η µειοψηφία πειθαρχεί στις αποφάσεις που παίρνονται κατά πλειοψηφία. Η άποψη της µειοψηφίας µεταφέρεται στο σύνολο της οργάνωσης και όχι µόνο στα πιο κεντρικά όργανα. ∆εν υπάρχουν πληροφορίες που να µη γίνονται γνωστές στο σύνολο της οργάνωσης. Κάθε όργανο πειθαρχεί στις αποφάσεις ενός πιο κεντρικού οργάνου για θέµατα που αφορούν έναν ευρύτερο χώρο από την περιοχή ευθύνης του. Τα µέλη λειτουργούν µε απόλυτη ειλικρίνεια, τόσο µεταξύ τους όσο και προς το λαό. Η αυτοκριτική του φορέα γίνεται ανοιχτά προς το λαό, µε απαραίτητη προϋπόθεση να συνοδεύεται από ανάλυση των αιτιών που προκάλεσαν άστοχες ενέργειές και συναφείς προτάσεις για το ξεπέρασµα των αδυναµιών. Αναπτύσσεται η συνεργασία και η συντροφικότητα ανάµεσα στα µέλη. Αποκλείονται οι οµαδοποιήσεις. Σε κάθε οργάνωση και σε όλα τα όργανα συνδέεται η θεωρία µε την πράξη σε όλα τα θέµατα. Όλα τα µέλη αναλαµβάνουν συγκεκριµένη δουλειά ανάλογα µε τις δυνατότητές τους. Σε κάθε οργάνωση και σε κάθε όργανο καθιερώνεται µόνιµα η διαδικασία προγραµµατισµού, απολογισµού και ελέγχου. Τα µέλη και τα όργανα, κεντρικά και περιφερειακά λειτουργούν σε πολιτική βάση. ∆εν είναι φορείς κάποιων στενών συντεχνιακών ή άλλων συµφερόντων. Κάθε επί µέρους θέµα εντάσσεται στη γενική πολιτική γραµµή και αντίστροφα η γενική πολιτική εξειδικεύεται σε κάθε επί µέρους χώρο. ∆εν υπάρχουν ξεχωριστά πειθαρχικά όργανα. Για τέτοιες υποθέσεις αρµόδιες είναι οι συνελεύσεις, που λειτουργούν διαπαιδαγωγικά και όχι εξοντωτικά για τα µέλη. Μόνο στις περιπτώσεις οµαδοποίησης, υπηρεσίας άλλου πολιτικού φορέα ή ζητήµατος ηθικής τάξης επιβάλλεται η ποινή της οριστικής διαγραφής. Η σύνθεση της κεντρικής επιτροπής δεν είναι σταθερή και αποτελείται από τα µέλη της εκτελεστικής επιτροπής και έναν εκπρόσωπο από κάθε νοµαρχιακή οργάνωση, που µπορεί να εναλλάσσεται. Η εκτελεστική επιτροπή εκλέγεται από την κεντρική επιτροπή, λογοδοτεί σ’ αυτήν και κάθε στιγµή µπορεί να ανακληθεί από την κεντρική επιτροπή. Τα θέµατα ηµερήσιας διάταξης, που θα συζητηθούν στην κεντρική επιτροπή, γνωστοποιούνται σε όλη την οργάνωση 20 µέρες πριν από τη σύνοδο. Στο διάστηµα αυτό συνέρχονται όλα τα όργανα του κόµµατος και αποφασίζουν πάνω στα θέµατα αυτά. Στη νοµαρχιακή συνέλευση εκλέγεται ο εκπρόσωπός της, που συµµετέχει στην κεντρική επιτροπή, στην οποία και µεταφέρει τις απόψεις της. Σε έκτακτα θέµατα, που δεν έχουν τεθεί στην οργάνωση 20 µέρες πριν τη σύνοδο, ή σε ιδιαίτερης σοβαρότητας θέµατα που δε συγκεντρώνουν στην κεντρική επιτροπή πλειοψηφία ¾, το θέµα µεταφέρεται στο σύνολο της οργάνωσης, που αποφασίζει µέσα σε χρόνο που ορίζει η κεντρική επιτροπή. Οι βουλευτές του κόµµατος δεν εξαντλούν τη θητεία τους, αλλά αντικαθίστανται από τους αναπληρωµατικούς, σε χρόνο που ορίζει η κεντρική επιτροπή και που κυµαίνεται από 1 ως 2 χρόνια, ανάλογα και µε τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε εκλογικής περιφέρειας. Απευθυνόµαστε στον Ελληνικό Λαό. Στον εργάτη, τον αγρότη, το µισθωτό, το µικροεπαγγελµατία, το βιοτέχνη, τη νεολαία, σε κάθε καταπιεζόµενο πολίτη. Σ’ όλους όσοι βλέπουν ότι το σηµερινό σύστηµα διαιωνίζει την ξένη εξάρτηση και την εκµετάλλευση. Σ’ όσους πιστεύουν ότι ο λαός µας µπορεί να πάρει την τύχη του στα χέρια του για µια αυτοδιαχειριζόµενη σοσιαλιστική κοινωνία, χωρίς ξένες επεµβάσεις και εκµετάλλευση. Σ’ αυτούς που χωρίς προσωπικές φιλοδοξίες θέλουν ν’ αγωνιστούν για την υπόθεση της Εθνικής Ανεξαρτησίας και του Σοσιαλισµού. Τους καλούµε: Να πυκνώσουν τις τάξεις του Α.Σ.Κ.Ε., για να γίνει επιτέλους πράξη το όραµα µιας ανεξάρτητης σοσιαλιστικής Ελλάδας.

Δείτε επίσης τα τελευταία νέα με χρονολογική σειρά

Πάνω από 3.000 τα νέα κρούσματα του κορωνοϊού - Πόσοι ασθενείς νοσηλεύονται διασωληνωμένοι

21/04/2021 - 18:31 - Συνολικά 3.015 είναι τα νέα κρούσματα του κορωνοϊού που βρέθηκαν στην Ελλάδα το τελευταίο 24ωρο,...

Φορολογικές ανάσες για όσους πλήττονται από την πανδημία, με τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών

21/04/2021 - 18:18 - Κατατέθηκε στη Βουλή η τροπολογία του υπουργείου Οικονομικών που προβλέπει σημαντικές...

Όχι μετακινήσεις το Πάσχα και γραμμή εμβολιασμού των άνω των 30 από τη Μ. Εβδομάδα ανακοίνωσε ο Κ. Μητσοτάκης

21/04/2021 - 18:05 - Τον οδικό χάρτη για το επόμενο διάστημα παρουσίασε ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, με...

Η ΝΔ δείχνει να πάσχει από έλλειψη αντίληψης της κατάστασης, είπε η Φ. Γεννηματά

21/04/2021 - 17:57 - Τα οριζόντια μέτρα που ελήφθησαν για τη διαχείριση της πανδημίας βρέθηκαν στο επίκεντρο της...

Τα Oppo Enco Buds προσφέρουν 24 ώρες αυτονομία με ANC στα 26 ευρώ

21/04/2021 - 17:54:31 -

Επιστροφή στη λίστα με τα Νέα - ειδήσεις
Πολιτικά άρθρα Στα ελληνοτουρκικά, ο Μητσοτάκης συμφωνεί με τον Σημίτη, αλλά δεν μπορεί να το πει

Γιάννης Μαγκριώτης

Γνωρίζουμε ότι, στην μεταπολεμική τάξη πραγμάτων, ακόμη και στην περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, τρεις κυρίως αντικειμενικοί παράγοντες διαμορφώνουν το...

Δείτε όλο το άρθρο
Απόψεις για το Σχέδιο Προγραμματικών Θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία

Δημήτρης Μάρδας

Η πράσινη ανάπτυξη παρά τις θετικές επιπτώσεις στην οικονομία δεν πρόκειται να καλύψει το επενδυτικό κενό της χώρας της τάξης των 100 δις. ευρώ και...

Δείτε όλο το άρθρο
Ο εκλογικός νόμος για την Τοπική Αυτοδιοίκηση καταργεί τη φωνή των τοπικών Κοινοτήτων

Παναγιώτης Λύρας - Όλγα Δασκαλή

Τα Συμβούλια Κοινότητας αποτελούν το κοντινότερο αιρετό σώμα στον πολίτη. Θεσμός της Αυτοδιοίκησης Α’ βαθμού υποτιμημένος εξαιτίας της έλλειψης...

Δείτε όλο το άρθρο
Η «πανδημία της παρενόχλησης» και η 190 ΔΣΕ

Θεόδωρος Κουτρούκης - Ελένη Τριανταφυλλίδου

Προσφατα, σε ένα κατά γενική ομολογία έξοχο momentum, ανακοινώθηκε ότι θα δρομολογηθεί νομοθετική πρωτοβουλία για την επικύρωση της 190 Διεθνούς...

Δείτε όλο το άρθρο
Πως ο Κυριάκος Μακρυγιάννης καπέλωσε τη Μπουμπουλίνα

Πως ο Κυριάκος Μακρυγιάννης καπέλωσε τη ΜπουμπουλίναΠαναγιώτης Α. Τζανετής Κλείδωμα Άρθρου:  Free Αν ήταν η πρώτη φορά θα έπνιγα την καχυποψία...

Δείτε όλο το άρθρο
Δείτε όλα τα άρθρα
Δημοσκοπήσεις Δημοσκόπηση της Pulse για τον ΣΚΑΙ (29-3-2021) Δημοσκόπηση της Pulse RC. Προβάδισμα ΝΔ με 12%   Δείτε εδώ την δημοσκόπηση Δείτε περισσότερα Δημοσκόπηση της Marc για τον Alpha (24-3-2021) Δημοσκόπηση της Alco. Προβάδισμα ΝΔ με 15,6%   Δείτε εδώ την δημοσκόπηση Δείτε περισσότερα
Αναζήτηση δημοσκόπησης
Μέσο Δημοσίευσης
Επωνυμία Εταιρείας
Ημερομηνία      Από:
Δημοσίευσης   Έως:

Δείτε όλες τις δημοσκοπήσεις
Νέα της HELEXPO
Κραυγή αγωνίας από τον εκθεσιακό κλάδο

Κραυγή αγωνίας από τον εκθεσιακό κλάδο


Ο μόνος κλάδος που παραμένει συνεχώς κλειστός από τον Μάρτιο του 2020 με ζημιές που ξεπερνούν τα 200 εκατ.ευρώ Στο έλεος της πανδημίας έχει αφεθεί ο...


Δείτε θέμα και σχόλια
Σχόλια αναγνωστών Από: Πόπη Αν υπάρχει μέτρο που να τηρούν τα μέλη της κυβέρνησης ρώτησε τον Κ. Μητσοτάκη ο ΣΥΡΙΖΑ Μα βρε αχάριστοι για όλα φταίει Ο ΣΥΡΙΖΑ . Τώρα θα μου πείτε μα η ανάρτηση και αυτήν Ο ΣΥΡΙΖΑ την έκανε ? ΝΑΙ βρέ χαϊβάνια μέσω του Λογαριασμού του... Δείτε θέμα και σχόλια Από: Γιάννης Καραμήτρος Στην αντεπίθεση κατά της ΝΔ ο Ν. Βούτσης – Απέρριψε κάθε σχέση του ΣΥΡΙΖΑ με η Χρυσή Αυγή Ο κύριος Βούτσης πιστεύει ότι οι Έλληνες τρώμε κουτόχαρτο, εκτός και αν την εποχ΄των αγανακτισμένων στην πάνω πλατεία μούτζωναν τη Βουλή ο κύριος... Δείτε θέμα και σχόλια Από: ΖΑΝΕΤΑ Οι αποζημιώσεις για τους πληγέντες από την κακοκαιρία Ιανός θα φτάσουν στο 100%, είεπ ο Μ. Βορίδης Μακάρι να βοηθησει το κράτος τους αγροτες διοτι η καταστροφή ειναι μεγάλη. Μετα την αρνηση της Αθηναϊκή Ζυθοποιίας να αγοράσει το κριθάρι τους , τωρα... Δείτε θέμα και σχόλια